<iframe scrolling="no" frameborder=0 width=300
height=300
src="http://www.a-trip.com/tracks/map/115101?color=FF0000&opacity=0.8"></iframe>
Nog voor vertrek
horen wij van problemen rond Antwerpen.
De Tomtom geeft echter geen
snellere route aan . Achteraf beseffen we dat deTom standard op tot vermijden
staat dus ook de de Liefkenshoektunnel! Na de grens geeft de Tom een steeds
groter wordende vertraging op. Na de melding dat in de Kennedytunnel een
ongeluk is gebeurd en de opgegeven vertraging opliep tot 96 minuten, besluiten
we toch voor de Liefkenshoektunnel te kiezen. Dat scheelt 70 minuten vertraging!
De rest van de route verloopt probleemloos. Voor de eerste nacht kiezen we een
bekende lokatie: Le Crotoy. Niet de plek waar we in het voorjaar stonden aan de
haven maar de camperplek aan het duin. Kosten
€ 5,- incl.
1 september 1
(Le Crotoy-D40/A28 Bouttencourt, Neufchatel-en-Bray, Rouen- Le Clos
Gosse- Louviers- Evreux- Nonancourt- Dreux- N154 Chartres- N10
Chateaudun-Vendome-Chateau Renault- Amboise- ‘Sainte-Maure-de-Touraine’)
Lekker
uitgeslapen tot 9.30 uur. Met Lizzy het strand verkent: de zee i nog altijd
niet te zien, wat een getijde verschil!
Rond 11.30 uur
hebben we Tom afgesteld op Bordeaux. . . om de richting aan te geven, niet om te halen(730 km en de
ruim 9uur). Wisselend bewolkt weer met
meer zon dan wolken. Via een Cora zijn we geëindigd in de omgeving van Tours:
Ste.Maure de Torraine, een prachtige camperplaats met ruim 40 plaatsen. Slechts
€ 2,75 voor de nacht, wel bijbetalen voor lozen (€ 1) water (€2) en toilet (€ 3).
Alle drie voor €5. Broodservice!. Aanrader deze plek, aan de rand van het bos!
2 september:
(‘Sainte-Maure-de-Touraine’- Poitiers-Angouleme- Bordeaux,
N10,Saint Geours de Maremne- D810-
Capbreton)
Ondanks ons
voornemen om bijtijds te vertrekken is het toch weer 11.20 uur. Opnieuw bewolkt
en op een enkele opklaring na bleef dat de hele dag zo. Tom gaat op Biaritz,
een rit van ruim 6 uur. Het is zondag en dan zijn veel benzinepompen dicht .
Volgens de boord computer hebben we nog 400 km te gaan met de diezel. Bij veel koopcentra is een 24/24 pomp dus dat geeft
zekerheid al zoeken wij bepaalde merken. Met nog z'n 350 km dook
een Esso express op waar ook nog eens
voordelig getankt kan worden.
Rond
14.00 verlaten we de weg om te lunchen. Wij dachten dat het alleen in
Griekenland een rotzooi was maar de Fransen kunnen er ook wat van! Gelukkig nog
een schoon en prachtig plekje gevonden. Daar besluiten we om iets voor de Spaanse grens af te buigen
naar een camperplaats bij Capbreton, waar wij in het voorjaar ook waren. Grote
plek onderaan de duinen en een geweldig strand. Al de plaatsen voorzien van
stroom (wat wij niet nodig hebben) en 2 'afwerkplekken'. Rond 18.00 uur komen
wij aan na en enorme stroom campers te zijn tegen gekomen, die naar huis
gingen. Helaas nog te weinig want het aantal vrije plaatsen is schaars. Na aankomst
eerst maar even naar het strand. Lizzy leeft zich uit in de golven en op het
zand. Na terugkomst boven op het duin en bij bestudering van het bord blijkt dat het strand voor
honden verboden is. Dat hebben we niet gezien! Morgenochtend maar de duinen in.
. .
Na een
avondje 'Boer zoekt vrouw' klaar voor de nacht.
3
september
(Capbreton-Bayonne- D932,D918 Louhossao-Gahardou- ‘Saint
–Jean-Pied-de-Port’- Arnéguy-N135, NA172- Aois-Pamplona-A12-Puente La
Reina-Lerate)
We vertrekken
'vroeg' 11.00 uur, na eerst geloosd en ingenomen te hebben. Opnieuw geeft de Tt problemen. Hij
wil ons richting Andorra sturen als wij de coordinaten ingeven van de volgende
bestemming. Ook de tweede Tt die we bij ons hebben heeft dit probleem. Plaats
ingeven gaat goed, dan daar maar voor gekozen. We gaan Spanje in. Via een ‘omgekeerde
Schultz route’ willen we via een ‘pas met mooi
uitzicht’ naar Pamplona. Het is weer bewolkt en naar mate we het
uitkijkpunt naderen gaat het miezeren en gaan we 'de mist in' of om het
positiever te zeggen: We zijn in de wolken.
Op de
pas van 1060 m is het koud en druilerig.
Niets te zien van de omgeving. Even eten en door naar Pamplona.
Zoeken naar een
P-plek geven we snel op. Bijna alle P-terreinen zijn ondergronds en zin om ver
te lopen hebben we niet omdat Henny zich niet lekker voelt. Dus daar blijft het
bij voor Pamplona. We gaan een camping zoeken in de buurt van het stuwmeer bij
Lerate . Via de coordinaten gaat het niet lukken dus op de ouderwetse manier.
Voor € 19,80 mogen we een nachtje
blijven. Mooie plaats al steekt de wind behoorlijk op. Het water in het
meer staat laag, dus wij relatief hoog. Cobb aan en rollade erop. Door de harde wind blijkt 1,5 uur te
kort en de rollade nog rauw. Dus via de
koekenpan op het bord. Bevalt niet echt en de rollade belandt in de vuilnisbak. De wandeling langs het meer
bevalt Lizzy wel, te zien aan de vele duiken in het zoete water.
De
Tt ergert enorm. Ik besluit naar Tt te mailen voor hulp en ga direct daarna toch maar bellen. Het lukt een
medewerker aan de lijn te krijgen en terwijl ik het problemen uitleg zie ik de
oplossing: we moeten omschakelen van Oosterlengte naar Westerlengte! Stom! Zo
snel had de medewerker nog niet eerder een probleem opgelost.
4
september
(Lerate-Lorca-Na132a-Acedo-Santa
Cruz de Campezo-A132-Vitoria Gasteiz-N240-Bilbao-Santander- Pendueles)
Kirsten
is jarig maar neemt de telefoon (voipe ) niet aan. Dan maar felicitaties via Facebook
en WhatsApp. We richten ons vizier op Bilbao en moeten ook nog ergens zien te
tanken. Bij een Avia pomp in Pamplona probeerden wij het omdat in Frankrijk de Avia de shell
card accepteert. Helaas in Spanje niet
maar de mevrouw legt Henny met behulp van internet op haar mobiel keurig uit
waar een Shell pomp moet zijn. Vandaag
komen we daar en het opgegeven adres klopt gelukkig. We kunnen tanken en
krijgen gelijk een mooi shell boek met
alle Spaanse adressen.
Het
landschap is mooi, doet aan noord Griekenland denken alleen met veel pampas
gras met prachtige witte pluimen.
In Bilbao stoppen
we natuurlijk bij het Gugenheimmuseum. Letterlijk bij want direct voor het
museum is een parkeerplaats vrij. Zo verwelkom je gasten, niet dat we het
museum in willen maar we willen wel graag het bijzondere gebouw en omgeving
bewonderen. Voor slechts 1 euro mogen we een uur staan na kenteken te hebben opgegeven bij de
parkeerautomaat. Werkelijk en bijzonder
gebouw met veel kunstwerken rondom. Een beetje Dordts gevoel krijgen we bij de spiegelende bollen
(Dordtse Albert Cuyp ) en de fonteinen, zoals op het
Statenplein.
Na ons
'culturele' uitstapje’ willen we door naar de camping. Dicht bij Bilbao (op ongeveer 30 km afstand).
Daar aangekomen meldt Henny ons aan en wenkt
dat we door de poort kunnen. Als zij wil instappen om naar de plaats te
rijden wordt zij terug geroepen: Geen honden toegestaan. De receptioniste had
Lizzy gespot die breeduit op Henny's
plek was gaan zitten. Uitschrijven, geld terug en Wegwezen. Vier kilometer
verderop zou een volgende camping zijn. Dat blijkt niets te wezen en we
besluiten 130 km verder te rijden. Schot
in de roos. Prachtige terras camping La Paz. Na
de borrel gaan we eten in het restaurant. Half overdekt genieten we heerlijk
terwijl we uitkijken op de Golf van
Biskaje.
5 september
We blijven een
dagje. 's Ochtens eerst met Lizzy naar een dorpje gelopen voor een brood en na
het ontbijt zijn Lizzy en ik door kapper Henny bewerkt. Nu nog naar het strand. Een beste afdaling
vanaf al de terrassen. Op de terugweg een tussenstop bij het restaurant voor een koud biertje en een
wijntje.
We maken
mie, gelijk voor twee dagen. Vandaag voor het eerst last van muggen, dus
bijtijds in de camper en kijken naar Nieuwsuur.
6 september
(Pendueles-Lianes-Gijon-Avilés-Aronces)
We
willen weer een keer bijtijds vertrekken maar eerst naar het dorpje voor brood,
daarna een koude douche met schitterend
uitzicht, ontbijt, water innemen en toilet
lozen en hup : ‘t is weer over 11.00 uur. We trekken verder langs de
noord kust. Schulz geeft een suggestie voor een camperplaats en
we gaan kijken. Onderweg zien we plots een Lidl opdoemen en na wat
verkeerde afslagen komen wij er. Naast
nuttig boodschappen slaan we veel drank in en wat overbodige zaken als een
ledlampje en een fietspomp. En verder gaat ' ie.
Via een industriegebied en een haventerrein komen we ineens weer in
een schitterende omgeving. Op gegeven moment zegt Tt 2e weg links. We komen op de 'camperplaats'
aan dat een schitterend gelegen weiland is bovenop een steile rotswand met
daaronder het strand en de zee. Adembenemend mooi! Maar geen campers dus geen optie. Beneden is een p-plaats en
die was te bereiken via 'eerste weg links'. Lekker geluncht
en gewandeld door het ijskoude
zeewater.
Na een uurtje of 2 trekken verder we door naar
camping Cudillero, niet aan zee maar het is maar voor de nacht.
De
skottelbraai is weer eens aan de beurt. Heerlijk gegeten! We weten nog niet wat we morgen gaan doen: of trekken door langs de kust of
we gaan direct naar Santiago de Compostello.
7 september
Helaas
geen route via de logger: (Aronces- Santiago de Compostela- Pontevedra )
Ondanks
ons goede voornemen vertrekken we weer te laat. Santiago wordt de bestemming.
Na het vertrek rond 11.30 uur is de aankomst gepland om 15.00 uur want we
stoppen mogelijk wel even onderweg. Helaas de logger verkeerd opgeladen dus die werkt niet.
In Santiago de
Compostela parkeren we op een door Schulz geadviseerde plek. Voor €1,- kunnen
we tot na 20.00 uur blijven staan. Prima p-tarieven: wel reguleren maar niet
als melkkoe gebruiken. Via het park
lopen we richting de kathedraal, niet
moeilijk te vinden, slecht de torens in beeld houden. Weinig wandelaars te zien
die uitgeput de laatste loodjes afleggen. Wel volop speciale wandelstokken met
Jacobsschelpen en een pompoen : de attributen voor een ware pelgrimsganger. Na
de kathedraal te hebben bekeken 'lunchen' we op een terrasje. Met de wetenschap
dat we een maaltijd klaar hebben staan hebben we geen haast.
De
camper vinden we weer in goede staat terug. We kunnen eenvoudig Lizzy volgen, die
honger had en feilloos de weg terug wist
(toch ruim een kwartier lopen).
We besluiten een camping te kiezen richting Portugal. Leuk
beschreven en “prachtig gelegen tussen twee baaien”. Dat laatste bleek waar.
Maar wat was de camping volgepropt. De caravans van vaste gasten stonden zo
dicht op elkaar dat zelfs de dissel soms
was verwijderd. Rond 19.00 uur komen we aan en vinden nog een ‘plekje met
zeezicht’. Wel direct aan het toegangsweggetje
naar het strand gelegen. Eerst maar daar gekeken. Leuk strand en nog steeds
veel mensen. Lizzy geniet van de zee,
die wij weer te koud vinden.
De avond
is rumoerig vanuit de vlakbij op de camping gelegen bar. Tot na 24.00 uur
blijft het onrustig met af en aan rijdende motoren, die graag willen laten
weten hoeveel toeren zij kunnen maken. Er tegen optreden? Ho maar. Het besluit
om maar 1 nacht te blijven was niet moeilijk te nemen. De avond met de Voice
doorgebracht met de verkiezingen op 4
daarna gemengd met Erica op reis.
8 september (Pontevedra- Vigo-Viana do Castello)
We
vertrekken richting Portugal. Het is
niet ver meer ( zo'n 100 km) maar het lijkt wel of iedereen z'n auto aan het
uitlaten is. Nog geen 60 rijden waar 80 mag. Daar word ik niet blij van. Nog
even tanken bij een BP en daarna
Portugal in. Het weer werkt niet echt
mee: mist trekt over het land. Henny heeft een camping uitgezocht, zo'n 70 km
over de grens. Van hieruit nog ruim 70 km
naar Porto. Nette camping achter een duin. Breed strand met natuurlijk de zelfde
watertemperatuur : 16 c. Kijken wat het
weer morgen doet anders blijven we een
dagje hangen.
9 september
(Viana
do Castello- Porto- Madalena)
Met het uurtje
voordeel vertrekken we toch nog bijtijds nl. 11.00 uur ri. Porto. Het is een
beetje bewolkt, een prima dag voor een stadsbezoek. TT wordt geprogrammeerd om tolwegen te mijden, niet
vanwege de kosten maar vanwege de electronische tolheffing op sommige stukken
en daar zijn we niet voor uitgerust. Toch roept TT opeens: Tolweg! En ja hoor
daar duikt een poort op en een kosten bord ernaast. Kost bijna niets maar met
een eventuele boete kan dit wel eens kostbaar worden. Bij het oprijden van de
snelweg zijn we niet gewaarschuwd dat er electronische tolheffing zou zijn.
Even later een bord langs de weg dat er weer een tolpoort nadert. Nu kunnen we
van de snelweg af. Via een stuk Portugese keien komen we weer op een nationale
weg en komen we even later in Porto bij de camper parkeerplaats aan. Deze ligt
op ruim 2 km van het centrum. Eenvoudig
de rivier Douro volgen tot aan de Ponte
Dom Luis 1. Lizzy heeft ernstige problemen met het nemen van de brug en loopt vreselijk te stressen, net
als wij daardoor! Over de brug lonken de steile trappen naar 'oude torens'. Het
blijken veel meer trappen te zijn dan we
dachten. De lift terug lijkt een heerlijk alternatief tijdens de beklimming.
Boven bij het museum genieten van een prachtig uitzicht. Via talloze steegjes
lopen we weer naar beneden, langs kinderen spelend in een fontein. Aan de rivier
de Douro gaan we lunchen. Verkeerde tent gekozen, wel met een
verrassende serveerster en een oud bedelend echtpaar. Hij haast tandloos zij blind
aan zijn arm. ' zondags' gekleed. We sturen ze weg terwijl wij aan onze
maaltijd en koele drankjes zitten. Harteloos, vinden we eigenlijk als zij naast
ons gaan zitten om het kleingeld te tellen. En terwijl 'hij' de munten omruilt voor
briefjes bieden wij het stel een drankje aan. Voor onze gemoedsrust.
Na de omgekeerde
wandeling zoeken we een camping in de buurt, omdat de camperplaats wel veel
potentiële overnachters kent maar niet aanlokkelijk is om te blijven. Opnieuw voor een camping
van Orbitur gekozen : Madalena op 6,5 km van Porto. Rustig plekje gevonden voor de nacht op deze grote camping, nadat we
lang hebben gezocht naar een plekje voor tv ontvangst. Eenmaal gevonden
bleken de twee elektriciteitkabels een
meter te kort. Opnieuw verplaatsen en eindelijk rust plus 'boer zoekt vrouw '.
10 september
(Madalena-Espinho-S.
Joao de Madeira-Aveiro-Praia da Vagueira)
Na het
legen van het toilet en het bijvullen van het water vertrekken we richting een
Schulz plek. We komen bij een hoog aan het strand gelegen P-plaats boven een
prachtig strand.
De gigantische golven
behoren de surfers.
Er staat slechts 1 busje van en jong Duits stel, te weinig om hier te
blijven. We zetten koffie en maken een
strandwandeling voordat we opzoek gaan naar een volgende plek. Bij het
wegrijden moeten we langzaam over een verkeersdrempel heen. Van de andere kant
komt een Portugese peugeot. Op de drempel springt iemand uit de auto en loopt
naar ons toe: René Ystra! Hoe is het mogelijk. Op zomaar een Portugees
strand kom je
plotseling je achterneef tegen, net als 4 jaar geleden in Griekenland! Samen met
Betty, z'n vrouw en zoon Brian, die de zomer als surfinstructeur werkt in
Portugal. We gaan weer allebei ons weegs. Onderweg stoppen we bij een blauw betegelde kerk (blauw ‘
Azulejos’), waar Delft nog een puntje
aan kan zuigen.
De volgende plek
is ruim een uur verder rijden: een betaalde camperplaats:
€ 7,50 Praia da Vaqueira, een 'bungalow'
park en een zwemparadijs. Er staat 1 camper en er is 1 huisje bezet. We nemen
een kijkje op het strand. Weer prachtig en hoge golven. Als we terug komen is
de camper verdwenen. . .wij blijven.
11 september
(Praia
da Vagueira-Praia de Mira-Mata National das Dunas de Quiaios-Brenha-Figueira da
Foz)
We
zullen vandaag weer enkele camperplaatsen verkennen. We gaan kijken bij Praia
de Mira, waar naast een camperplaats ook een Orbitur camping is. Als we
aankomen is direct duidelijk dat de camping het niet wordt. De camping is net
zo kaal als de camperplaats, dan liever niet betalen. We kiezen een relatief schone plek, vlak bij de trap
over het duin. Natuurlijk kijken we direct op het strand. Opnieuw weer prachtig
en breed. Toch besluiten we door te gaan
na de lunch richting Figueira da Foz.
Daar
aangekomen gaan we, na een bezoek aan de Lidl, door naar de Schulz plek. Dit blijkt een p-terrein in
het centrum aan de boulevard zijn. Geen optie, maar verderop hebben we campers
gesignaleerd. Bij de gemeentelijke overdekte (vers)markt blijkt een een groot
p-terrein te liggen met veel campers. We
kiezen een plek langs het hek met voor het eerst uitzicht op zee. Wel ligt daar een enorm breed strand
tussen. Wat een eind lopen naar de zee! lizzy duikt weer snel de zee in, tussen
de golven door.
We
blijven nog een tijdje op het strand zitten. Bij de camper een borrel en aan de
Skotel Braai. Daarna hebben we nog even
te voet een stukje boulevard verkend. Terug bij de camper is het tijd voor het
verkiezingsdebat.
12 september
(Figueiira
da Foz-‘Montemor-o-Velho’- Penacova-Raiva- Sao Joao de Aveira)
Verkiezingen! We
hebben machtigingen afgegeven en hoeven dit keer niet zelf het stemhokje in.
Dus kunnen we rustig op pad naar de Leguanen camperplek. Wij bezochten de
eigenaren al eens in Hengstdijk, Zeeuws Vlaanderen. Onderweg nemen we een tip
van Schulz aan om bij een kasteel te
kijken. Hier worden voorstellingen van Shakespeare opgevoerd, maar nu kunnen
wij de torens en kerk binnen de muur
rustig bekijken. Daarna door naar Sao Joao de Aveira waar we op zoek moeten
naar Terra de Leguana. Op zoek is het juiste
woord, want de coordinaten kloppen niet. Ook het adres blijkt niet juist
maar na een telefoontje met Gerrit komen we toch nog op de plaats van
bestemming. De ontvangst is heel hartelijk, drankjes staan klaar en we zijn
lang te gast op hun terras, achter de pas gebouwde woning.
De camperplaats is
nog lang niet af, maar beschikt wel over een zwembad, douche, toilet en
kookgelegenheid. Net als in Hengstdijk mag de gast uit de moestuin eten en van
de fruitbomen plukken.
Ik 'duik'
nog even in het zwembad. Na het eten wacht de lange verkiezingsavond. Tot half
twee blijven we kijken, dan geloven we het wel.
13 september
(Sao
Joao de Aveira -Penacova-Ponte de Vilela-N1-
Mesura-Arneiro-‘Condeixa-a-Nova’-Pombal-Marinha Grande-Nazaré)
Gerrit
heeft voor ons al verse broodjes bij de bakker
gehaald. Eerst nog een wandeling met Lizzy in het tegenovergelegen bos,
een heerlijke douche en dan het ontbijt, gevolgd door het afscheid. We gaan terug naar de kust
en zetten de Tt op Nazaré. Schultz tipt
een camperplaats in de bovenstad, met
prachtig
uitzicht over de baai.
Daar willen we lunchen. Het uitzicht is schitterend.
Voordat we naar de landinwaarts gelegen camping vertrekken lopen we nog even
over het toeristische plein en door de kerk. Bij de postzegel automaat krijg
eerst ik en daarna Henny een harde duw van een (letterlijk) achtelijke mongool
van amper en meter hoog en ongeveer net zo breed. Die automaat
was duidelijk van haar en daar moesten wij met onze fikken van
afblijven.
Op de
camping vinden we een plekje op een terras. Het is bedoeling in het restaurant te
gaan eten maar kiezen uiteindelijk voor een uitgebreide salade met
“afhaal-kip”.
14 september
(Nazaré-S.Martinho
do Porto-Foz do Arelho)
Na het
'lozen en vullen' rijden we verder naar
het zuiden. In Sao Martinho Do Porto
ziet Henny in de etalage 'topjes' en die zijn
onontbeerlijk. We kunnen pas eind verder stoppen, een flinke wandeling terug
dus maar de wind zorgt voor een lekkere temperatuur en het is prima te doen.
Bijna een nieuwe Aigle jas gekocht maar we gaan uiteindelijk met 2 topjes en 2
berliner bollen terug naar de camper. We spotten campers aan de linkerkant van de baai, waar ook Schulz ons via de coördinaten in de tt naartoe
zou leiden. Er staan inderdaad campers maar de locatie staat ons niet aan. Er
loopt een weg tussen de locatie en het strand, dat ook niet direct bereikbaar
is. Zoeken dus naar een volgende plek.
Die is vlakbij en eigenlijk
een prachtige
plek, al zijn de p-plekken kort. Met de oversteek over het middenpad pas de
camper van 6 meter er prima op. Het
strand ligt in een lagune in de baai, waar een riviertje in uitmondt.
Op het
'hoofd'strand mogen geen honden komen maar rechts is een apart strandje naast
een lange houten loopbrug naar de ingang van de lagune. Het is een
beschermd natuurgebied met allerlei strandje en binnenwatertjes. We
eten en drinken wat op het strand en Lizzy geniet in het water. Na een
wandeling over de loopbrug gaan
we door. We raken
in gesprek met 2 Engelse dames, die op huizenjacht zijn. Mooie verhalen.
We gaan verder
naar een camperplaats van Schulz. Lijkt
aan het water te liggen en dat is ook zo. De plaats is een kaal terrein
met een loosplaats. Niet erg aantrekkelijk maar na en gesprek met met Duitse
camperaars besluiten we te blijven en kijken alleen naar voren: over de lagune,
die bij laag water deels droog valt. De vissers zijn in hun kleine bootjes
volop in de weer om hun buit binnen te halen.
We
besluiten een restaurantje op te zoeken voor het diner. Daarvoor lopen we naar de monding van de lagune waar
de golven van de oceaan naar binnen beuken. Uiteindelijk kiezen we en restaurant
waar geen honden in mogen. . maar wel op het terras en daar wilden we toch
zitten. De zonsondergang zien we eindelijk boven de oceaan. Met een beetje
haasten komen we nog bijna op tijd voor de Voice. Goede ontvangst.
15 september
(Foz do
Arelho- Bairro dos Arneiros- Bombarral- Torres Vedras-
Ericeira-Seixal-Sintra-Areia)
Voor ons doen
vertrekken we bijtijds. We willen vandaag Sintra zien en naar het meest westelijke punt van
het vaste land van Europa. Het wordt ons
door Schulz en onze Duitse buren
ontraden om door Sintra te
rijden maar ja. . 'we kunnen er niet boven over, we
kunnen er niet onderdoor, . . Logisch dus dat we ons daar niets van
aantrekken. De natuur van het nationaal park is prachtig en wanneer we door het
gezellige centrum van Sintra rijden
willen we stoppen …maar dat is niet zo eenvoudig op deze zaterdag. Gelukkig heeft Henny heeft
een p-plaats van Schulz in de tt gezet. Die blijkt echter, zoals wij dachten,niet
aan de andere kant van het centrum te liggen. De route voert ons via een smalle
weg naar het historische gedeelte van Sintra. We stoppen bij een park, waar
geen honden worden toegelaten. Geen optie om de hond op te sluiten in de camper
en daarna het park en het moorse paleis te bezoeken. Dus rijden we er maar
langs.
Terug in
Sintra zoeken we het centrum op. Geluk lacht ons toe wanneer twee auto's
tegelijk wegrijden vlak bij het centrum. Lizzy blijft nu wel even oppassen
terwijl wij het centrum gaan verkennen. We komen naast een fles port van € 1250,-
ook 'Kirsten's' kersenlikeur tegen voor € 20,- terwijl wij die bij de
Intermarche voor
€14,- tegenkwamen. We stellen de aankoop
uit. Na een rondje centrum richten we de neus van de camper op het 'meest
westelijke punt'. De tt geleidt ons uit het centrum naar een smal straatje,
waarvan een motorrijder naast ons gebaart dat wij daar niet door kunnen. Henny
loopt even vooruit om 'om de bocht' te
kijken. Gelijk wordt zij aangesproken door een vrouw in een auto, die van mening
is dat het ons moet lukken en zij wijst ons de weg. Het lukt. Dank voor de
hulp!
We rijden naar de
kust. Plotseling lijkt er rook op te
doemen, met al de bosbranden in de regio
niet zo onlogisch. het blijkt mist te
zijn dat via een dal landinwaarts wordt gedreven.
Wanneer
we bijna op de plaats van bestemming zijn zien we onder ons een prachtig wolkendek, alsof we hoog op de berg tijdens wintersport staan. De bestemming blijkt ook onderdeel van
toeristische tours te zijn. Bussen vol
toeristen worden uitgestort over dit
hoog boven de oceaan gelegen uitkijkpunt. Prachtig uitzicht met een woest
kolkende oceaan ver onder ons met daartussen een mistdek, dat steeds meer aan
het oplossen was. Verrassende beelden van 'zwevende' rotsen leverde dit op.
Na dit bezoek
snel door naar de camping om van een lekker koel biertje te genieten. Maar dat
ging wat langer duren dan dat we gedacht hadden. In onze zoektocht naar een
plaats met tv ontvangst kwamen we vast te zitten in het mulle zand. Met de hulp
van een Belg, een Portugees en 2 Engelse dames komen we er met veel gespit weer
uit.
Die avond
naar debat op 2 gekeken, waar Rob Puper
mocht optreden als deskundige makelaar in een discussie over de
huizenmarkt. Met het maken van dit verslag wordt het eigenlijk te laat. We willen morgen bijtijds vertrekken
naar Lissabon.
16 september
(Areia-Lissabon-Montijo-
Badajos-Plasencia)
Redelijk op tijd
vertrekken we richting Lissabon. We stellen de Tt in op Belem,
Waar Schulz een p-plaats
aangeeft. De weg loopt langs de Oceaan. Leuk. . .als er geen mist is en die was
er nu wel. Soms zelfs erg dicht. Bij Belem, worden we opgevangen door een
'parkeermedewerker', die wat aan het bijverdienen is. Een prachtig plekje. Het
lukt om enkele foto's zonder mist te maken en gaan om de beurt naar binnen. Het
bezoek is op zondag tussen 10.00 en 14.00 uur gratis. Terug bij de camper
overwegen we nog een tour met de yellow bus te maken, maar de mist doet ons
besluiten verder te gaan. Dan
moeten we Lissabon maar later eens gaan bekijken.
We
rijden nog maar kort of we zien een centre
commercial met een Makro. Laten we nu de Makrokaart bij ons hebben! De
2 dozen Mateus Rosé zijn voor thuis, de
overige inkopen voor de rest van de vakantie.
We
rijden Portugal uit en gaan door tot Plasencia, zo'n 200 km voor Madrid. De
camping ligt bij een nationaal park, dat wij zeker moeten bezoeken, aldus de
Vlaamse receptioniste. Ook het plaatsje moet de moeite waard zijn. Het is warm
zo zonder de koele werking van de Oceaan. 38c aldus onze Engelse buren. Het
park en het stadje zullen aan ons voorbij gaan. Morgen willen we een lange
track maken: 700 km.
17 september
( Plasencia-
Madrid-Zaragoza- La Pueba de Castro)
Dat
wordt en hele ruk vandaag. We hebben een
mooie camping uitgezocht bij een stuwmeer als beloning. En als het bevalt
blijven we een dagje extra.
De reis
verloopt soepel, al is het hectisch rond Madrid
en de hoogvlakte saai. Het wordt
mooi op de overgang van de hoogvlakte naar lager gebied. Daar snijdt de
gloednieuwe, zwarte autoweg zich door de bergen.
We besluiten nog
een kijkje te nemen bij een camperplaats die op de route ligt. We worden een
dorpje ingestuurd met hele smalle wegen,
die leiden naar niets, althans geen camperplaats. De weg terug zoeken is lastig
en via en dorpsplein komen we in en straatje dat zo smal is dat aan beide
zijden tussen de spiegel en de muur nog net een vinger past. Maar aan het einde
gloort de doorgaande weg. Daar stellen we de Tt weer in op de camping.
De
bestemming ligt in de bergen. Prachtig gebied, maar wat valt de camping tegen.
Het stuwmeer is bijna leeg, dus met lelijke oevers, de camping zelf vol
uitgestorven caravans en een storing in de watervoorziening, waardoor het
toiletgebouw een stinkend zooitje is. Onze hoop was het restaurant, dat volgens
de gids het beste was uit de omgeving. De bediening is niet 'with a smile' maar
het eten smaakt. Wel relatief duur (€ 52,50) voor de ambiance en wat we krijgen.
We blijven hier niet, ondanks de lange rit van vandaag.
18 september
(La
Pueba de Castro- Andorra- Villefranches de Conflent-Perpignan-Leucate)
We besluiten de
route via de bergen te nemen richting Perpinan. Een werkelijk schitterende
route zoekt Tom voor ons uit al vragen wij ons soms af of dit wel goed kan
gaan. Begin van de middag kunnen we kiezen: via Andorra of rechtstreeks. Het
maakt niet veel uit dus besluiten we via Andorra te rijden. Lekker goedkoop
tanken. Bij het binnenrijden van Andorra zien we direct een winkelcomplex. Toch
maar even stoppen voordat we spijt krijgen. Binnen bij Leclerc lijken we in
luilekkerland te zijn aangekomen. Wat een lage prijzen. En zelfs de 96%
alcohol die wij al lang zochten voor het
maken van eigen Drank. Uiteindelijk kiezen we enkele flessen uit en lopen met
grote ogen rond, kopen nog wat brilletjes
en kadootjes voor de kids en gaan dan pas rond 4 uur verder. Tijd om
Lizzy uit te laten. Daarvoor zien we gelegenheid bij een skilift, midden in het
wintersport gedeelte van Andorra. We eten gelijk een broodje en zetten de tt op
een camperplek bij een kloof (in Frankrijk). Richting Perpignan kunnen we
kiezen uit de toltunnel of de route door de bergen. Ivm de tijd kiezen we de tunnel. Bij het
uitrijden daarvan (€11,30) prijzen wij ons gelukkig, want er was dichte mist
aan deze kant. Vlak na het uitrijden van de tunnel gaan we ook Andorra uit en,
itt de grensovergang bij het begin van Andorra, hier geen strenge controle in
de dichte mist. Die kwam echter een paar kilometer later in Frankrijk. Een
wegblokkade met douane en veel auto's werden gecontroleerd. Met ons Hollandse
kenteken mogen we na enig
oponthoud
doorrijden.
De camperplek bij
de kloof was prachtig gelegen. Er stonden 2 campers maar de gedachte aan een
zeer eenzame plek in de natuur gaf Henny voor de nacht geen goed gevoel. Na de
kloof te hebben 'gezien' gaan we snel door. We geven een camping in. Het wordt
laat en we willen stoppen. Opeens duikt een soort kasteel op dat bij bij nader
inzien een ommuurd stadje blijkt te
zijn: Villefranches de Conflent. Ondanks
de tijd stoppen we en maken een wandeling door dit kunstenaarsstadje (
werelderfgoed).
Opnieuw in de
camper op zoek naar een plek om te overnachten.
Het is inmiddels donker. Bij de camping aangekomen blijkt die al
gesloten en ook de volgende bestemming een paar kilometer verderop is al dicht.
Nadat ook de derde camping al gesloten is geven wij het op en zoeken op de tt
bij nuttige plaatsen de dichtsbijzijnde camperplek. Er blijkt er 1 op 2,5
kilometer afstand te liggen. Leucate Port. Er staat gelukkig een camper. Het
zijn Nederlanders en nadat Henny even heeft geïnformeerd of zij blijven
overnachten, wordt de Plaats goedgekeurd
voor de nacht. Direct achter het parkeerterrein ligt een groot voormalig
stoomschip op het strand, dat de volgende morgen een museum over de wereldzeeën
blijkt te zijn met een vvv. Het is ruim 22.00 uur, tijd voor nieuwsuur, een
borrel en het bed.
19september
(Leucate-
Gruissan)
De Lydia, het
schip op het strand heeft prima over ons gewaakt. Bij de ochtendwandeling met
Lizzy ontdek ik dat het parkeerterrein is voorzien van 7 stroomkasten, ieder
met 6 aansluitingen! Een gratis plaats met
gratis stroom. Ik plug nog even in
om de accu bij te laden en ga vervolgens op zoek naar een bakker. Deze is te
vinden door langs de boulevard te lopen en na het appartementencomplex met
zwembad linksaf te gaan. Daarna rechts. Ook langs de wandelboulevard overal
stroomkasten. Op veel plaatsen zelfreinigende toiletten en douches. Na het
ontbijt maken we nog een wandeling langs het strand en gaan daarna aan op
Gruissan Plage. Onderweg zien we nog de andere camperplaatsen van Leucate, vaak
mooie plekken. In Gruissan vinden we op de grote camperplaats (€8) een
prachtige plek vooraan aan het strand (muurtje en struikjes daartussen + een
eenbaansweggetje naar een p-plaats).
Nadat alles
geïnstalleerd is gaan we de omgeving verkennen, we vinden een bakker, Spar en
een restaurant waar we ' s avonds willen eten. Opvallend is dat al de
(zomer)huisjes op palen staan, terwijl het er niet naar uitziet dat het hier
onder water loopt. We dineren in het restaurant vlakbij de camperplaats.
20 september
We besluiten te
blijven. Het is een mooie plek, al mogen
er geen honden op het strand. Brood bij de eerder gevonden bakker gehaald en
rustig ontbeten. Tussen de middag ruim een uur langs het strand gewandeld richting
de havenmond. Een rustdag!
21 september
Nog een dagje op
deze mooie plaats. We fietsen met Lizzy naar Gruissan, best een hele
tippel voor haar mn omdat we eerst de
kust blijven volgen om de smalle weg tussen Gruissan en de camperplaats te
mijden. Helaas komen we ongeveer op ons startpunt terug, voordat we toch via de
smalle weg, wel met fietspad, naar het stadje rijden. Na de lunch en een
shirtje verder rijden we terug.
22 september
(Gruissan-
St. Marie de la Mer)
We gaan
naar St. Marie de la Mer. Een kleine 3 uur hebben we nodig voor de 160 km
zonder tol. Onderweg kopen we nog wat hangpotten en doen inkopen. Rond 14.30
uur komen we aan. Voor € 9.50
mogen we de volle camperplaats op. Het is weekend. We rijden door naar 'achteren' en vinden een mooi plekje.
23 september
De
wandeling naar het stadje staat op het programma. Natuurlijk wordt er geshopt
en een shirtje gekocht en een drankje gedronken. De lunch bestaat uit
inktvisringen en een frietje. Duidelijk zal zijn wie wat eet.
Tegen de
avond neemt de wind toe en stijgt het water. Niet verontrustend. . . Denk ik.
24 september
Na een onrustige
nacht met veel wind worden we wakker door een klop op deur. Het kan de controle niet zijn, daarvoor is
het te vroeg nl. 8.30 uur. Het blijkt de buurman die ons waarschuwt dat we moeten
vertrekken. We staan al in het water! Snel
het bed omhoog . Even verplaatsen. Door de wind is het strand gehalveerd en
stroomt de sloot voor ons over. Het water kan niet onder de brug door en hoopt
op. Gelijk maar Lizzy uitlaten en dan komt de zon door. We besluiten toch nog
te blijven ondanks dat de wind weer begint toe te nemen. Henny neemt het kloeke
besluit vandaag naar de kapper te gaan. Op de fiets. Helaas blijkt de rit
zinloos omdat de kappers op maandag gesloten zijn. Dan maar een strandwandeling
met Lizzy en straks een prachtig stuk vlees op de cobb.
25 september.
(St.
Marie de la Mer- St. Rome de Tarn)
Nog een dagje? Er
hangt wat nevel, het lijkt bewolkt. We twijfelen mn. omdat de wind van zee komt
en meer en meer toeneemt. We besluiten niet 'te verlengen'. Henny gaat een
nieuwe poging doen bij de kapper. Rond 10.30 uur vertrekt zij op de fiets en we spreken af dat ik rond
12.30 uur bij de loosplaats op het
voorterrein. Precies op tijd is Henny gekortwiekt en de tanks van camper en
toilet leeg. We rijden via Montpellier richting het noorden. Omdat we toch een
dag eerder 'omhoog' gaan besluiten we nog wat af te wijken van de route. We
rijden via de Tarn, een rivier in een kloof. We gaan naar de camping De laCascade, een steile terrassencamping. Er
zijn slechts enkele gasten, de meeste toiletgebouwen zijn al gesloten. Maar die
open zijn, zijn ook subliem. Zelden zulke goed verzorgde sanitaire voorzieningen
gezien. Het is heerlijk rustig zonder wind en donderende golven. We slapen
prima.
26 september
(St.
Rome de Tarn- Clermont Ferrant-Nevers-Auxerre)
Het is
droog en fris. Na de douche ontbijten we toch maar binnen eten, want ook hier
trekt de koude wind aan. De korte broek blijft
aan wanneer we vertrekken. Tegen beter weten in. We volgen de Tarn via
een smal, maar fraai weggetje. Bij een stop net voorbij Clermont Ferrant is het uit met de korte broek. Het is gewoon
koud buiten! De reis verloopt zeer voorspoedig. Weinig verkeer en nergens
oponthoud. Dat zorgt ervoor dat we, ondanks een lunchpauze, bijna de geplande
tijd van aankomst halen die de tt aangaf bij vertrek: 17.30 Auxerre. Het wordt 18.00
uur.
Netjes dus. We vinden een camperplaats in het centrum aan de rivier de
Yonne. Gratis, vuilcontainers. Bij Leclerc op 100m afstand een brood en een
gegrilde kip gehaald voor het eten. We gaan de laatste avond in want we rijden
morgen in 1x naar huis. Het weer is niet lekker en thuis wacht behoorlijk veel
werk: het nieuwe huis van Rianne en de
schoonmaak van de camper.
27 september
(Auxerre-
Reims- Namen- Brussel- Antwerpen- Breda- Dordrecht)
De
laatste ruk: 626 km in 7.30 uur. Groot gedeelte snelweg dus dat kost iets meer
tijd (met de camper rijden we langzamer dan de toegestane snelheid). Na het
broodje van Leclerc gaan we rond 10.30 uur oppad.
In
tegenstelling tot gisteren is de weg vol 'pensionado's' met caravans en mensen
die op hun gemak hun auto uitlaten. Dat houdt dus op. We kiezen de route zonder
tol en die loopt in een oostelijke boog naar boven. Vlak langs Luxemburg.
Langs, dus niet naar Luxemburg. Gelukkig treffen we een Esso Express, waar we
tegen Luxemburgse prijzen kunnen tanken (€
1,359). Rond het middaguur schiet het weer lekker op. Na de lunch om 14.30uur
volgen we een mooie route die tt voor ons heeft uitgezocht. Vlak voor Brussel
zien we de eerste file verschijnen op de verkeersinfo op de tt. We zijn
ongeveer een half uur te laat voor een probleemloze transfer. Ja, we verliezen
bijna een uur voordat we bij de afslag naar Antwerpen zijn. Ook bij Antwerpen
is het weer erg druk. Rond 19.00uur zijn we thuis.
We
hebben ongeveer 6.400 km afgelegd!
